Ik ga met dit weblog stoppen.

Ik heb toch besloten om te stoppen in verband met mijn privecy (zie vorige blog).

Ik ga wel verder maar dan ergens anders en ook niet onder mijn eigen naam, zodat mijn toekomstige werkgever niet kan na gaan wat ik allemaal mee maak en mee gemaakt heb!

Nogmaals ik schaam me nergens voor, maar het is gewoon niet voor iedereen bestemd!

Mocht je me willen blijven volgen, plaats dan even een reactie onder deze blog. Als je bij de reactie je email invult kan ik je het nieuwe adres mailen.

En voor alle anderen………..het gaat jullie goed. Ik hoop dat je het leuk gevonden hebt.

Groetjes

Ik vraag me af of ik naief ben.

Ben er achter gekomen dat mijn web-log via Google heel makkelijk te vinden is. Op zich niet zo heel erg, maar…………ik ben nog altijd wel op zoek naar werk! Veel werkgevers gaan sollicitanten toch eerste even "googlen" voor ze aangenomen worden. En wat zien ze dan he, van mijn???

Kijk ik schaam me totaal niet voor wat ik schrijf, ik schaam me ook niet voor wat ik mee maak of mee gemaakt heb, maar…………….niet de hele wereld hoeft het te weten. Nou dat is lekker waar staat www voor………juist: world wide web!!

Eigenlijk is het eerder zo dat de hele wereld het wel mag lezen, maar niet in combinatie met mijn volledige naam! En daar ben ik dus misschien wel naief in geweest.

Mijn eerste reactie was: ik stop met mijn weblog. Maar ik heb ondertussen zo veel leuke contacten op gedaan hier, vindt het ook vaak wel prettig om hier even te schrijven of een foto te plaatsen.

Mijn tweede reactie was: ik begin een andere weblog. Ik heb ondertussen een opzetje gemaakt, ander designe, andere naam………maar ik weet het nog niet! Het voelt als weer opnieuw beginnen en ik weet niet of ik dat wel wil.

Mijn derde reactie was: laat maar, laat alles maar eens even bezinken. Ik heb ondertussen iets veranderd aan de instelling, misschien gaat het helpen.

Toch moet ik er nog maar eens over nadenken……….ook wat beterft mijn vrijwilligerswerk weet ik niet of het wel verstandig is om mijn verhaal zo openbaar met naam en toenaam rond te laten gaan.

Ik ben vanmiddag inderdaad gebeld door slachtofferhulp, en wel door mijn toekomstig teamleidster!

Ik werd naar aanleiding van het eerste gesprek helemaal de hemel in geprezen. Ik was zo’n geschikte kandidaat………juist door hetgeen ik in mijn leven heb meegemaakt kan ik een waardevolle kracht voor hun zijn, ik ken immers de emoties van de slachtoffers? Daarnaast kwam ik vlot over, was niet bang om te praten en te luisteren en stond ik positief in het leven.

Als ik wil kan ik donderdag al met de training beginnen (ik moet dan wel ruim een uur reizen, maar goed dat maakt voor 6 keer niet zo uit). Ik heb gelijk ja gezegd. Maandag heb ik eerst een gesprek met de teamleidster, waarna ik dan ook de gegevens over de training krijg.

Wel weet ik dat de training bestaat uit 6 dagen, 1 dag per week. Het is zowel theorie als praktijk, dus videotraining met acteurs.

De twijfel of ik het wel kan en moet doen heb ik helemaal los gelaten.

Ik wordt zo gigantisch blij van het feit dat ik er mee mag beginnen en dat ik bij zo’n mooie organisatie van harte welkom ben!

Ik ben waarschijnlijk iemand die zijn problemen verwerkt door te kijken naar iemand anders zijn problemen, tenminste zo omschreef mijn huisarts mij een paar weken terug, en weet je, ik geloof zeker dat hij er gelijk in heb. Mijn lijfspreuk is een tijd geweest: "jezelf helpen door andere te helpen" Tja……misschien heb ik dat nu ook weer nodig!

Ik ben echt zooooooo blij!! Ik kan niet wachten tot het volgende week is!!

Ik was verbaasd toen ik de stand op maakte……..bijna 5 euro over, dat is best veel.

Hiermee compenseer ik vorige week weer. Eigenlijk is het wel een logisch verhaal. Vorige week had ik al dingen voor de pasen en voor van de week gekocht. Maar goed, kwam wel lekker uit, want van de week was bijvoorbeeld mijn shampoo op. Daar ik allergisch ben kan ik alleen parfum/kleurstof vrije producten gebruiken. En ja een flesje Neutral kost nu eenmaal een stuk meer dan een huismerk.

Of het van de week ook weer gaat lukken?

En mijn andere afspraken?

Eten: is best redelijk gegaan, op woensdag na. Echt afgevallen ben ik niet, want door het paasbrood, de eitjes en een verjaardag eet je gewoon meer dan je lijf nodig heeft. Ik heb me voorgenomen dat ik nu echt (voorzichtig) ga lijnen.

3 maal per week een uurtje wandelen: ik heb 3 keer ongeveer 3 kwartier heel rustig aan gelopen. Ik ben een beetje aan het uitzoeken hoe ik het minste last heb van mijn enkel, want lopen i.p.v. openbaar vervoer scheelt gewoon veel geld.

Elke dag iets nuttigs doen: eindelijk is dat van de week ook goed gegaan. Ik heb het een en ander in huis gedaan, heb sollicitatiebrieven geschreven en heb bijna elke dag klarinet gespeeld.

IK BEN TROTS OP MEZELF OVER VAN DE WEEK

Alweer bijna een week geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven……….wat gaat de tijd toch snel. Ik heb het de laatste week voor mijn doen ook best wel druk gehad en heb ook weer een paar dagen een flinke dip gehad. Maar goed dat hoort erbij.

Ben van de week voor een gesprek bij slachtofferhulp geweest. Lijkt me mooi werk en tijdens het gesprek was ik er van overtuigd dat ik dit op dit moment al aan kan. Nu weet ik het eigenlijk niet meer zo. Ik zit nog erg met het verlies van Magda en ben ik dan wel in staat om andere op te vangen die een verlies geleden hebben?? Nou ja, ook zou ik aangenomen worden, ik ben nog niet gelijk aan het werk.  Je krijgt eerst een opleiding van van 6 dagen, verdeeld over 6 weken, ik ben al gewaarschuwd dat dit een zeer intensieve opleiding is. Daarna krijg je een mentor toegewezen, die je gaat inwerken. Het is de bedoeling dat je minimaal 12 uur per week beschikbaar bent en dat je ook bereikbaarheidsdiensten gaat draaien. Tijdens zo’n bereikbaarheidsdienst zou je dus midden in de nacht je bed uitgebeld kunnen worden en je clixebnt van het plaats delict weg moeten halen, bijvoorbeeld. Daarnaast zijn er ook bijscholingsdagen, teamoverleg en clixebntenoverleg. Heftig, maar eigenlijk precies wat ik al heel lang wil! Morgen krijg ik waarschijnlijk te horen of ik aan genomen ben. Spannend hoor, want nu ik er weer over schijf krijg ik er weer heel veel zin in en heb ik ook het idee dat ik het aan kan.

Verder is het van de week zulk lekker weer geweest, dat ik nog aleens buiten heb gezeten. Tweede paasdag ben ik naar de verjaardag van mijn neef geweest. Was wel gezellig en gelukkig lekker weer, dus heb ik bij hem lekker in de tuin gezeten. Toen het later wat kouder werd zijn we naar binnen gegaan en had een mijn ex-schoonzus een heerlijk rijst gerecht gemaakt. Ik heb mij verder prima vermaakt met de kinderen van mijn nichten. Ik ben wel op tijd naar huis gegaan, dacht ik, maar ik was toch pas tegen elfen thuis.

Dinsdag ben ik dus bij slachtofferhulp geweest en woensdag had ik ochtend durende afspraak.

Morgen rijd ik weer voor een vriendin. Zij wil afvallen en heeft via haar huisarts een adres gekregen in een andere stad. Twee weken terug ben ik ook met haar mee geweest. Het werkt als volgt. Zij heeft acupuntuurnaaldjes in haar oren gekregen en mag 2 weken alleen maar 3 maal daags yoghurt en drinkbouillion en daarnaast heeft ze een soort multivitamine pillen en een ander soort kruidenpillen mee gekregen die ze 2 maal daags moet slikken. Ik denk dat ze vanaf morgen weer langzaam gewoon gaat eten, maar ik zal het wel horen. Het is in ieder geval niets voor mij, ik zou het echt niet vol houden. Daarnaast geloof ik dus niet dat het echt goed is voor je lijf. Nou moet ik zeggen, zij heeft nog nooit echt gelijnd en ik ben tijden lang een levende jojo geweest. Misschien werkt het bij haar wel, ik hoop het want ze moet best veel geld neerleggen ervoor.

Ik wil ook weer gaan proberen af te vallen met het dieet van weigh watchers. Of ik de standen hier op mijn log bij ga houden weet ik nog niet. Kijk, wat betreft mijn budget merk ik dat het prima werkt, maar of ik dat ook met mijn gewicht zo openbaar durf moet ik nog even over na denken……….jullie merken het van zelf.

Het is me dus deze week niet gelukt om binnen mijn budget te blijven, helaas.

Waar het fout ging? Donderdag ben ik naar AH geweest, daar kon je allerlei paasproducten proeven…..ik ging dus alleen om te proeven, maar ja………….het vlees is zwak…………..heb daar dus net iets te veel (wat ik niet nodig had) gekocht.

En wat mijn andere afspraken betreft?

Eten :  Goed (op donderdag na) Daar ben ik best trots op, want eigenlijk heb ik me het grootste gedeelte van de week niet lekker in mijn velletje gevoeld.

3 maal per week een uurtje wandelen : ik heb van de week maar 2 maal echt een uurtje gewandeld. Het probleem ligt bij mijn enkel, die ik 7 jaar terug gebroken heb. Ik heb er weer erg veel last van en mijn huisarts heeft geadviseerd om even rust te nemen en af te vallen (!!)

Elke dag iets nuttigs doen :  ook deze week niet echt gelukt.

Vanmiddag liep ik naar de supermarkt. Ik loop dan altijd langs een sloot, waar eenden zitten. Ik had de boodschappen binnen en liep in gedachte naar huis. Opeens hoorde ik een hoop kabaal en zag ik een meeuw opvliegen…………met een jong eendje in zijn bek. Ik heb nog geprobeerd het jonge eendje te pakken, maar de meeuw vloog er een stukje verder mee, waar hij het beesje nog eens steviger tussen zijn snavel nam. Ik hoop dat het jong al dood was.

Moedereend zat beduusd te kijken met nog 3 jonge om haar heen……………..en ik, ik liep huilend naar huis. Wat kan de natuur toch wreed zijn in de ogen van een mens.

Ja, ik ben zeker trots op mijn Rotterdam!!

Duncan Kibet en James Kwambai hebben zondag aangetoond dat de marathon van Rotterdam tot de snelste van de wereld behoort. Kibet won na 42 kilometer en 195 meter op de Coolsingel de sprint van zijn Keniaanse landgenoot Kwambai en noteerde met 2 uur, 4 minuten en 26 seconden een parkoersrecord.

Ik houd niet van sport, maar eens per jaar wel, Marathon Rotterdam!! Mijn stad op de televisie, zelfs mijn huis op de televisie……….ik woon nl. aan het parcours van deze, nu weer wereldberoemde marathon.

Eerst kijk ik altijd even naar de wedstrijd lopers op t.v. en daarna ga ik naar buiten. Een gigantisch gezellig gebeuren, zoveel lopers, zoveel crew, zoveel publiek………..hier een kleine impressie van mijn middag.

En dit is alles wat op het asvalt overblijft na al die duizende lopers

35 Kilometerpunt………….voor de lopers nog maar ruim 7 kilometer……………..

Ook TV Rijnmond maakte een live uitzending langs de route………….. De tot dan toe laatste lopers………………….hopenlijk wordt marathon Rotterdam 2010 voor hun succesvoller, want zij hebben de finisch niet gehaald…….waren te langzaam.

Vandaag vierde mijn broer zijn verjaadag. Eigenlijk wist ik niet of ik er wel zin in had.

De eerste tijd bestond de visite alleen uit mijn zus en ik, toen vond ik het gezellig……..gewoon, lekker kletsen. Later kwamen er heel veel mensen bij en voelde ik me eigenlijk steeds rotter, werd ook stiller……zag iedereen lol hebben en mij lukte het niet! Ik zag mijn schoonzus met haar vriendinnen lachen en praten……….dat deed pijn! Al die mensen, het was eigenlijk te veel voor me……..Ik ben vroeg naar huis gegaan. In de auto al kwamen de tranen………….onderweg ben ik bij een bezinestation gestopt om een zak chips te halen en een reep chocola…………hoe ik veilig thuis gekomen ben weet ik niet, want ik kon niet meer stoppen met huilen. Het gekke was dat toen ik thuis kwam ik wat rustiger was.

Thuis heb ik een glas wodka cola genomen en de zak chips open gemaakt, ik heb nog een film zitten kijken "Hotel Rwanda". Was misschien niet zo’n goed idee. Toen de film na mijn 2e glas wadka cola afgelopen was was ik weer in tranen…………….ik ben ongelovelijk aan het huilen gegaan…………mis Magda……voelde me ellendig dat ik niet gezellig kan zijn op verjaardagen…………ik kon niet meer stoppen en heb mezelf in slaap gehuild…………

Gelukkig was er vandaag weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen!

Allereerst bedankt voor jullie lieve reacties. Gisterenavond heb ik er ook nog even door de telefoon met mijn zus over zitten praten. En dan merk je dus dat het helpt om dingen waar je mee zit te bespreken!

Allereerst heeft een foto op internet geholpen!!

Via via kwam ik op het facebook van de meneer van het UWV terecht, en ja hoor leuke foto………hij, tussen 2 mooie mannen in (die een kop boven hem uitkwamen), alleen gekleed in een klein zilver broekje!!

Vanmorgen heb ik, ter voorbereiding op het gesprek de beste meneer een ellelange mail gestuurd met alle gegevens die ik maar kon vinden over de organisaties.

Vanmiddag ben ik lopen naar de afspraak gegaan, het was immers heerlijk weer. Elke stap ongeveer zei ik tegen mezelf: je reageert niet, je laat je niet machteloos maken, hij zal niet zien hoe jij je voelt.

Nou blijkbaar had mijn mail al indruk gemaakt. Hij vroeg of ik het werk leuk vond. Ik zei dat ik het leuk vond, want dat ik er anders niet voor zou gaan en verder was gaan kijken. Hij was blijkbaar niet echt tevreden met mijn reactie want hij zei: "Ik zie totaal geen emotie bij u en vind het nou ook niet echt enthousiast klinken". Ik heb alleen maar gezegd dat ik geen zin heb om emoties te tonen, dat dat voor ons allebei het beste was. Opeens was het allemaal niet zo belangrijk meer………hij zou me een folder met mijn plichten mee moeten geven, maar die waren op!! Dus moest ik dat maar op het internet bekijken (?). Verder moest ik niet denken dat ik niet meer hoef te solliciteren………pppppfffffffffooee………….Ik moet nog het aantal uren doorgeven, maar verder……..ik kreeg een gespreksverslag mee wat als toestemming voor vrijwilligerswerk geld.

Dat heb ik dus gelukkig ook weer zonder kleerscheuren door staan.